background image

Άρθρα ::: Επιλεκτική Δέσμευση

Τον τελευταίο καιρό (από το καλοκαίρι μέχρι πρόσφατα) η είδηση που σχεδόν μονοπώλησε τις ειδήσεις ήταν η εξέλιξη της υπόθεσης για τις τηλεοπτικές άδειες, κυρίως η συζήτηση για την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ειπώθηκαν και γράφτηκαν πολλά, από ειδικούς και μή. Η πολιτική αντιπαράθεση γινόταν σε πολύ οξείς τόνους. Η κυβέρνηση πάντως έλεγε ότι οι αποφάσεις των δικαστηρίων "είναι δεσμευτικές για την Ελληνική Κυβέρνηση". Το αυτονόητο δηλαδή. Αρμόδιο για να κρίνει αν μία απόφαση είναι παράνομη, αν ένας νόμος είναι αντισυνταγματικός είναι το Συμβούλιο της Επικρατείας. Τελεία. Όλοι οι υπόλοιποι δεσμευόμαστε από τις αποφάσεις του. Όλες τις αποφάσεις του.

Όλες; Εδώ τα πράγματα μπερδεύονται. Πώς γίνεται να υπάρχουν αποφάσεις του ΣτΕ οι οποίες δεν εφαρμόζονται; Έχουμε ακούσει για διάφορες αποφάσεις που καθυστερούν, εφαρμόζονται εν μέρει, αλλά υπάρχουν και αποφάσεις τις οποίες η Εκτελεστική Εξουσία αγνοεί τελείως ή προσπαθεί με "κόλπα" να αποφύγει. Φαίνεται ότι οι δικαστικές αποφάσεις δεν είναι ίσες, κάποιες είναι περισσότερο δεσμευτικές από άλλες. Επιλεκτική δέσμευση λοιπόν;

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι οι αποφάσεις που εκδόθηκαν την άνοιξη του 2015, σύμφωνα με τις οποίες οι περικοπές των συντάξεων από το 2012 και μετά είναι αντισυνταγματικές και πρέπει να καταργηθούν, ενώ τα χρήματα πρέπει να επιστραφούν. Μάλιστα, το ΣτΕ αναφέρει ότι δεν μπορούν να υπάρξουν νέες περικοπές στο μέλλον. Και τί έγινε; Οι περικοπές ισχύουν, τα χρήματα δεν έχουν επιστραφεί και μάλιστα έχουν προστεθεί νέες περικοπές. Όταν δημοσιεύτηκαν οι αποφάσεις, υπήρξε μία μικρή συζήτηση από υπουργούς της κυβέρνησης για επιστροφή των χρημάτων σε συνεννόηση με τις οργανώσεις των συνταξιούχων. Δεν προχώρησαν όμως, ίσως λόγω της πίεσης για συμφωνία με τους δανειστές. Η υπόθεση αυτή όμως δεν έγινε πρώτο θέμα. Δεν χρησιμοποιήθηκε από τη αντιπολίτευση (ίσως γιατί οι νόμοι που κρίθηκαν αντισυνταγματικοί ήταν δικό της δημιούργημα).

Δύο μέτρα και δύο σταθμά; Επιλεκτική δέσμευση; Εφαρμόζουμε ότι μας βολεύει; Θα αντιστρέψω τη ρήση του Ιούλιου Καίσαρα, "Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να φαίνεται τίμια, πρέπει να είναι και τίμια", δηλαδή σε απλά Ελληνικά, η Ελληνική Κυβέρνηση δεν αρκεί να λέει ότι οι δικαστικές αποφάσεις είναι δεσμευτικές, πρέπει να υλοποιεί τη δέσμευση αυτή, δηλαδή να τις εφαρμόζει.

Η εφαρμογή των αποφάσεων του ΣτΕ για τις συντάξεις είναι πράγματι δύσκολη και ’ακριβή’. Όμως για τα δύσκολα εκλέγουμε την κυβέρνηση, όχι για να μας λέει ότι δεν μπορεί. Η εφαρμογή των αποφάσεων δεν υπόκειται σε περιορισμούς, κριτήρια, ή βαθμό δυσκολίας. Είναι υποχρεωτική. Ο ρόλος της κάθε κυβέρνησης είναι να βρει τρόπο να τις υλοποιήσει, όχι να τις παρακάμψει, μεταθέτοντας το πρόβλημα στην επόμενη κυβέρνηση, όπως έχει γίνει μέχρι τώρα. Οι κυβερνήσεις παίρνουν αποφάσεις (και η Βουλή τις εγκρίνει) ξέροντας ότι είναι αντίθετες με το Σύνταγμα και τις Αρχές του Δικαίου. Ξέρουν, αλλά προχωρούν, γιατί το πρόβλημα συνήθως το αντιμετωπίζουν οι επόμενοι!

Αυτοί όμως που υφίστανται τις συνέπειες είναι οι ίδιοι, είναι τα 2,7 εκατομμύρια των συνταξιούχων, που βλέπουν τις συντάξεις για τις οποίες πλήρωναν επί 35 χρόνια να μειώνονται με τρόπο αντισυνταγματικό. Και δεν θέλουν, δεν μπορούν να περιμένουν τους επόμενους. Ζητούν — απαιτούν — μία απάντηση τώρα: Γιατί δεν εφαρμόζονται οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις συντάξεις;

Υπάρχει κάποιος να απαντήσει; Ή μήπως οι ’αρμόδιοι’ και οι ’υπεύθυνοι’ θα αγνοήσουν για άλλη μία φορά τις ερωτήσεις αυτές;

 

Βασίλης Λουζιώτης
28 Νοεμβρίου 2016