background image

Άρθρα ::: Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ

Γράφει : Παναγιωτόπουλος Γεώργιος
Οικονομολόγος, πρώην Δ/ντης ΑΤΕ

Η είσοδος της χώρας μα ς στο Ευρώ μετέφερε τον ανταγωνισμό στο επίπεδο της παραγωγικότητας, που δεν έχουμε. Όταν ένα προϊόν έχει κόστος παραγωγής στην Ελλάδα 3 ευρώ, στην Ιταλία 2,5 ευρώ, στη Γαλλία 2 ευρώ και στη Γερμανία 1,5 ευρώ και η τιμή πώλησης μέσα στην ενιαία Ευρωπαϊκή Αγορά διαμορφωθεί στα 2,5 ευρώ, η Ελλάδα διαλύεται, η Ιταλία φυτοζωεί και θησαυρίζουν η Γαλλία και η Γερμανία. Η διαφορά παραγωγικότητας των χωρών της ΕΕ δημιούργησε το φαινόμενο να τρώμε ντομάτες Βρυξελλών και πατάτες Αιγύπτου.
Όταν είχαμε τη δραχμή μας και το εκδοτικό προνόμιο, αυξομειώναμε την κυκλοφορία της δραχμής ανάλογα με τις ανάγκες της οικονομικής συγκυρίας. Όταν κάναμε συγκέντρωση αγροτικών προϊόντων εκδίδαμε δραχμές και πληρώναμε τα προϊόντα. Όταν πωλούσαμε τα προϊόντα αποσύραμε αντίστοιχη ποσότητα νομίσματος. Δηλαδή δανειζόμαστε από την εκδοτική μηχανή άτοκα και όχι από το ΔΝΤ έντοκα και με βαρείς όρους, που στοχεύουν στη φτωχοποίηση της Ελλάδος. Έτσι φτάσαμε σε μεγάλη κρίση χρέους και τελικά θα πτωχεύσουμε.
Η πολιτική που εφαρμόζεται για την έξοδο από την κρίση είναι απολύτως εσφαλμένη και χειροτερεύει την κρίση. Η συνταγή είναι λάθος! Είναι σαν να βάζουμε τον φυματικό να τρέξει μαραθώνιο και μετά να τον ξαπλώσουμε πάνω σε πάγο να κοιμηθεί. Η μείωση των εισοδημάτων διατάραξε την ισορροπία μεταξύ εισοδημάτων και υποχρεώσεων με αποτέλεσμα την στάση πληρωμών των ιδιωτικών χρεών. Εξαιτίας των μειώσεων των εισοδημάτων κινδυνεύουν οι Τράπεζες. Και ας νομίζουν μερικοί άσχετοι ότι δεν κινδυνεύουν. Αν το 2009 κάναμε απογραφή του συνόλου της Ελληνικής Οικονομίας (εκτίμηση όλης της περιουσίας δημόσιας και ιδιωτικής) και κάναμε το ίδιο και σήμερα το έτος 2013, η διαφορά της αξίας θα ήταν ένα τρις δηλαδή κατά τρεις φορές το Δημόσιο Χρέος. Τα ακίνητα μου το 2008 άξιζαν 1,5 εκατ. Σήμερα αξίζουν 700 χιλ. Αν το 2008 βάζαμε το Δημόσιο Χρέος σε ρύθμιση με ειδικό φόρο για την εξυπηρέτηση του θα ήταν αρκετή μια φορολογία στα διαμερίσματα μου 10.000 ευρώ το χρόνο επί 20 χρόνια για την εξόφληση του χρέους. Σήμερα δε τα διαμερίσματα μου θα άξιζαν 1,5 εκατ. και δεν θα είχα μείωση των εισοδημάτων μου από συντάξεις και ενοίκια 30.000 τον χρόνο.
Προσπαθούν να βγούμε από την κρίση με λιτότητα, φοροκαταιγίδα και αναδιαρθρώσεις. Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι λουκέτα, ανεργία και μείωση του ΑΕΠ. Βεβαίως χρειάζονται διαρθρωτικά μέτρα. Βεβαίως έχουμε πολλούς δημοσίους υπαλλήλους. Όμως οι διαρθρωτικές αλλαγές δεν γίνονται σε περιόδους οικονομικής κρίσης, αλλά σε περιόδους οικονομικής έντασης και πλήρους απασχόλησης. Τότε απολύεις τον εργαζόμενο και πιο πέρα τον περιμένει άλλη θέση απασχόλησης.
Από το 2009 έχω διατυπώσει την άποψη ότι πρέπει να επιστρέψουμε στη δραχμή χωρίς να βγούμε από το ευρώ. Ο γίγαντας της Οικονομικής Επιστήμης και καθηγητής μου στην ΑΣΟΕΕ Πίνδαρος Χριστοδουλόπουλος με δίδαξε ότι το νόμισμα δεν χρειάζεται να είναι καλυμμένο κατά το 1/3 έως το ¼, που σημαίνει ότι μπορούμε να κυκλοφορούμε 3πλάσιακαι 4πλάσια ποσότητα νομίσματος της ισοτιμίας του κανόνα. Δηλαδή αν ο κανόνας του ευρώ είναι ένα γραμμάριο χρυσού ίσον με 50 ευρώ, μπορούμε να κυκλοφορούμε με ένα γραμμάριο 150 και 200 ευρώ. Οι αρμόδιοι της ΕΚΤ και η Μέρκελ δεν είχαν καθηγητή το Χριστοδουλόπουλο και κρατούν χαμηλά την κυκλοφορία του ευρώ. Γι’ αυτό πρέπει να επανέλθουμε στη δραχμή με το εκδοτικό μας προνόμιο και ισοτιμία ένα ευρώ ίσον μία δραχμή. Δηλαδή θα κυκλοφορήσουμε ευρώ με ονομασία Δραχμή. Η δε ποσότητα δραχμών που θα εκδώσουμε θα είναι το συμπλήρωμα της κυκλοφορούσης ποσότητας ευρώ, ώστε ευρώ και δραχμές μαζί να είναι το τριπλάσιο ή τετραπλάσιο του κανόνα. Ο πληθωρισμός δεν πρέπει να μας φοβίζει. Σχετικά ο άλλος γίγαντας καθηγητής Δημήτρης .Καλλιτσουνάκης δίδασκε: «Σε περιόδους πληθωρισμού κάποιες κοινωνικές ομάδες χάνουν, όμως άλλες κοινωνικές ομάδες κερδίζουν περισσότερα και η οικονομία αναπτύσσεται και μεγενθύνεται».