background image

Ημερίδα ::: Εισήγηση Ημερίδας, Λουκάς Αποστολίδης (Ξενοδοχείο «Τιτάνια» 23/5/2013)

Του Λουκά Αποστολίδη

Αγαπητέ Πρόεδρε, αγαπητοί συνταξιούχοι,

θα ήθελα καταρχήν, γιατί όποιος δεν θυμάται την ιστορία του δεν μπορεί να καταλάβει το παρόν και ασφαλώς να παλέψει θετικά το μέλλον, να κάνω μια αναφορά στα άτομα που το 2006 δημιούργησαν την συνομοσπονδία  γιατί εγώ δεν ξεχνώ. Θέλω λοιπόν για ηθικούς λόγους να αναφερθώ στα 4-5 πρόσωπα και στις οργανώσεις που ήταν οι πρωτεργάτες αυτής της κίνησης. Τέσσερις μεγάλες ομοσπονδίες δημιούργησαν την Α.Γ.Σ.Σ.Ε. Η ΠΟΣ/ΔΕΗ με τον Γκίκα , τον Τριανταφυλλίδη και άλλα στελέχη, ο χώρος των τραπεζών με τον κ. Πλιάκο και τον κ. Μυλωνά, ο χώρος του ΗΣΑΠ με τον κ. Φωτόπουλο ,τον κ. Ρουσιά και άλλα στελέχη και ο χώρος του ΟΣΣΕ.

Γιατί κάνω αυτή την αναφορά; Την κάνω γιατί – τότε παράλληλα μας είχε τιμήσει και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας – τότε σηματοδοτήσαμε μια κατάσταση, θυμάμαι τότε είχαμε βγάλει ένα βιβλίο μαζί με την Α.Γ.Σ.Σ.Ε. το 2007 που δημοσιεύτηκε και στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ   και λέγαμε ότι όπως πάει το πράγμα θα υπάρξει μια μείωση συντάξεων της τάξεως του 50% και τότε μάλιστα κάποιοι μας ειρωνευτήκανε. Μάλιστα  ο φίλος μου ο κ.Παναγόπουλος διευθυντής τότε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ μου έλεγε  να μην τα λέμε αυτά και τρομοκρατούμε τον κόσμο και τελικά τα πράγματα πήγαν εκεί όχι μόνο από το έλλειμμα πολιτικής ηγεσίας αλλά και πνευματικής ηγεσίας και ταυτόχρονα και οικονομικής ηγεσίας στον τόπο και στην Ευρώπη αλλά και αδυναμίας των πολιτικών φρονημάτων και των θεσμών.

Άρα η ευθύνη δεν είναι μονόπλευρη και σήμερα στην επικαιρότητα έχουμε μια εξωτερική ανομιμοποίητη κυβέρνηση που  την λέμε Τρόικα η οποία έχει ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό περιεχόμενο. Εγώ λέω ότι είναι η πιο σκληρή ιδεολογική πολιτική που γνώρισε ο τόπος μας. Αυτή λοιπόν η Τρόικα και αυτοί που την εκπροσωπούν έχουν τρεις βασικούς στόχους. Ο πρώτος στόχος τους είναι να βαλκανιοποιήσουνε το κοινωνικό μοντέλο της Ευρώπης.

Ο μισθός των 586€ που ρυθμίζεται με νομοθετική ρύθμιση, δεν είναι καμπανάκι, είναι η σιδηροδρομική γραμμή που ήδη έχει χαράξει τροχιά για το που θα πάει το πράγμα. Για να μην αναφερθώ στα 490€ τροπολογία που θα την έλεγα τροπολογία της ντροπής. Άρα λοιπόν αν πάμε σε μισθό 586€ ποια είναι η βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων; Είναι αστείο όποιος πιστεύει ότι με εισφορές θα ζήσουν τα ασφαλιστικά ταμεία αν δεν υπάρχουν άλλοι πόροι. Το δεύτερο στοιχείο που θεωρώ καθοριστικό και προσδιορίζει την πορεία από εδώ και πέρα και θα πρέπει να το έχουμε υπόψη μας και αυτό προωθεί η Τρόικα είναι τα δημόσια αγαθά να τα περάσει στον ιδιωτικό τομέα,  υγεία, ασφάλιση, πρόνοια συγκοινωνίες κ.λ.π. Άρα το δεύτερο στοιχείο που έχουνε να αντιμετωπίσουνε ο κόσμος της εργασίας και της σύνταξης είναι ότι τα δημόσια αγαθά θα γίνουν ιδιωτικά. Τα επαγγελματικά ταμεία στο χώρο της σύνταξης σε δέκα χρόνια θα οδηγηθούν εκεί. Δεν είναι κακά μαντάτα αυτά, λέμε ποιοι είναι οι στόχοι οι δικοί τους και θα σας πω ποιοι κατά την άποψη μου είναι οι στόχοι οι δικοί σας. Ξέρετε παλιά στο χώρο του ΟΑΣΑ τα δημόσια αυτά αγαθά δεν ήταν επιτρεπτό να μπουν στην διαδικασία του ιδιωτικού τομέα και να εμπορεύονται. Το τρίτο στοιχείο που επιδιώκει η Τρόικα είναι να γκρεμίσει αυτό που λέγαμε  κοινωνικό κράτος στην Ευρώπη, αυτό δηλαδή που χτίστηκε μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτά λοιπόν είναι τα τρία στοιχεία στα οποία πρέπει να αμυνθούμε.

Τώρα στην Ελλάδα υπάρχει σχέση και αντίδραση εργοδότη εργαζόμενου; Όχι, υπάρχει το κράτος που παλεύει με την Τρόικα και τα Διεθνή Χρηματιστήρια. Αλλού είναι το παιχνίδι, αλλού είναι η μάχη. Και αν αυτή τη αλλαγή του πεδίου δεν την καταλάβει ο κόσμος της εργασίας θα περάσουνε εύκολα αυτές οι λογικές που ανέπτυξα προηγούμενα. Για αυτό πιστεύω λοιπόν, και ακούστε το αυτό καλά, η πρώτη και μεγαλύτερη παρέμβαση που μπορεί να κάνει αυτός ο χώρος, πριν όμως πάω στις προτάσεις που αυτό είναι το θέμα σας, θα ήθελα να μπω απέναντι σε αυτές τις τρεις λογικές και αυτές οι οργανώσεις που ανέφερα προηγούμενα πρωτοστάτησαν , προσέξτε- όχι το εργατικό κίνημα, το συνταξιουχικό κίνημα των 2.200.000, πρωτοστάτησε στους δικαστικούς αγώνες. Πήγαμε λοιπόν το 2010 στο ΣΤΕ με τιμή αυτών των οργανώσεων, πήραμε μια ισχυρή μειοψηφία 13-14 άτομα με αντοχή δύο αντιπροέδρους του Συμβουλίου της Επικρατείας και προσφύγαμε στις αρχές του 2011 στην επιτροπή των Ευρωπαϊκών κοινωνικών δικαιωμάτων να αντιμετωπίσουμε τι; Γιατί εδώ οι δικαστές μας θεωρήσανε ότι το Σύνταγμα που προστατεύει αυτά τα δικαιώματα λόγω κρίσης παύει να ισχύει. Πήγαμε λοιπόν να αντιμετωπίσουμε τη μηχανή που λέγεται Τρόικα.

Βγάλαμε οχτώ αποφάσεις που καταδικάζεται ιστορικά όλο το μνημονιακό πλέγμα, 15 άτομα στην επιτροπή Ευρωπαϊκών Κοινωνικών Δικαιωμάτων καταδικάσανε όλους τους μνημονιακούς νόμους και είναι τιμή σε αυτές τις οργανώσεις ότι παρενέβησαν και στο θέμα του μισθού για τα νέα παιδιά. Αυτές οι αποφάσεις δημοσιεύτηκαν, είναι στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Υπάρχει και μια πρωτοβουλία, αυτή τη στιγμή είναι πάνω από 1.000 καθηγητές πανεπιστημίου στην Ευρώπη και πολλοί δικηγόροι που παλεύουμε αυτά τα κοινωνικά δικαιώματα που υφίστανται μόνο στον Ευρωπαϊκό χώρο. Μόνο ο Ευρωπαϊκός χώρος έχει θεμελίωση αυτών των δικαιωμάτων που προστατεύονται με μηχανισμούς της Επιτροπής και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Αυτός ο κοινωνικός χάρτης στην Ευρώπη έχει και δικαστήρια που κρίνουν και λένε όχι άλλο, όπως για παράδειγμα το Πορτογαλικό Δικαστήριο. Στις 7/6 που δικάζουμε στο συμβούλιο της Επικρατείας θα πρέπει να έρθουν όλοι οι συνταξιούχοι και να πουν στους κυρίους δικαστές ότι, κύριοι εδώ καταργείται το δικαίωμά μας, ο πυρήνας του δικαιώματός μας, δεν έχετε δικαιολογίες πλέον. Σας ενημερώνω βέβαια ότι από τους 2.500 δικαστές οι 700 περίπου έχουν προσφύγει για το δικό τους μισθολόγιο. Λέω λοιπόν αγαπητοί φίλοι ότι απέναντι σε αυτά τα τρία πρέπει να  αντισταθεί τα 2.200.000 κόσμος που είναι συνταξιούχοι και τα 15.000.000 που είναι οργανωμένοι, γιατί είστε και στην ferpa. Θα σας πω τώρα και τις προτάσεις μου γιατί είναι συγκεκριμένες. Θα πρέπει η Α.Γ.Σ.Σ.Ε. να συνδεθεί με τους πανεπιστημιακούς χώρους και τα ινστιτούτα, και να σταματήσει αυτό το καλαμπούρι της κυβέρνησης ότι έχουμε εθνική αναλογιστική αρχή.

Είναι απαραίτητο λοιπόν για αυτά τα 2.200.000 κόσμο να υπάρχει ένα ινστιτούτο από το οποίο να αντλούν στοιχεία.  Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι κατά την άποψή μου πρέπει να αναδιαρθρωθεί το κίνημα. Όπως έχω προτείνει και προς την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ. Ο λόγος είναι ότι δεν υπάρχει πλέον πίστη από τον κόσμο, πχ το 2007 εδώ ήμασταν 2000 κόσμος και τώρα με την βαθιά κρίση ήμαστε 200. Αφού λοιπόν δεν υπάρχει και δεν βρίσκουν αντίσταση δεν θα περάσουν μέτρα; Θα σας πω ένα παράδειγμα για αυτό, είχα πει στο Συμβούλιο  Επικρατείας στον κ. Πικραμένο τον Πρόεδρο του ΣΤΕ το 2010 ότι, όποιος δανείζεται με 5% και με τις επισφάλειες 7% και έχει αρνητική ανάπτυξη ούτε με θαύμα μπορεί να πάει μπροστά και μου είπε, τι είναι αυτά που λέτε κύριε Αποστολίδη. Όταν κουνήθηκε λίγο ο κόσμος πήγε 4,6  , όταν βγήκε στις πλατείες πήγε 3,6 και αν οργανωθεί λίγο το κίνημα σίγουρα θα πάει παρακάτω.

Η Ομοσπονδία συνταξιούχων του Δημοσίου έχει 200.000 μέλη, εσείς έχετε 100.000 προς το παρόν και υπάρχουν και περίπου 50-60 χιλ. διάσποροι συνταξιούχοι. Έχετε την αίσθηση ότι αυτά τα 4 σημεία που έχετε βάλει ως οργάνωση, δηλαδή, τι θέλει το συνταξιουχικό κίνημα; την αναγνώριση (που δεν είναι δυνατόν να μην ακούγονται 2.500.000). Ποιοι αποφασίζουν για αυτό; Δεν σας δίνεται η ευκαιρία να αποφασίσετε για τον κόσμο, τουλάχιστον ας αποφασίσετε για εσάς και τα εγγόνια σας. Για να πείτε ότι όταν θα φύγετε από τον κόσμο αφήσατε μια κοινωνία καλύτερη για τα εγγόνια σας, αυτό είναι ένα στοίχημα ζωής. Σας λέω το εξής: ενωμένο οργανωτικά το συνταξιουχικό κίνημα, χωρίς να έχει πρόβλημα μην κάποιος τον απολύσει ή κάποιος δεν τον αξιολογήσει σωστά μπορεί να φέρει πολύ μεγαλύτερες ανατροπές από τα ενεργεία κινήματα γιατί τα ενεργεία κινήματα, ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, δεν ακούγονται πλέον, όπως ξέρετε με νόμο είναι κατηργημένες οι συλλογικές συμβάσεις.

Άρα θα πρέπει να φτιαχτεί ένα καινούριο κοινωνικό υποκείμενο και αυτό θα έπρεπε ήδη να έχει γίνει και εκεί θα πρέπει να πέσει το βάρος για να μπορέσει η εξουσία και η οικονομική μηχανή που λέγεται Τρόικα να αλλάξει ρότα. Αν δεν γίνει αυτό όπως σα είπα στην αρχή η πορεία είναι χαραγμένη. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι όλες οι συνταξιουχικές οργανώσεις με αγωγές θα πρέπει να ζητήσουν από τον δημόσιο την δέσμευση του Υπουργού Οικονομικών ότι η αφαίμαξη των ταμείων με τα ομόλογα θα γυρίσουν σε περιουσία του Δημοσίου. Δηλαδή η κυβέρνηση θα πρέπει να πει σήμερα ότι κύριοι σας αφαίρεσα αυτά από τα ομόλογα σας επιστρέφω την περιουσία.

Σαν νομικός σας λέω ότι έχετε κάθε δικαίωμα στην αξίωση αυτή και θεωρώ ότι σίγουρα θα έχετε αποτέλεσμα. Από εκεί και πέρα τι ζητάτε; Αυτή η αναστροφή που είναι και κλίμα της Ευρώπης, έχει ξεκινήσει από το 2000 στην Ευρώπη για την ενοποίηση των ασφαλιστικών συστημάτων, προσέξτε, όπως το θέμα της κοινής εξωτερικής πολιτικής που είναι εθνικό θέμα δεν μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να δίνει εντολές στα κράτη, είναι ακριβώς το ίδιο για τον χώρο της εργασίας και της σύνταξης. Αλλά βάλαμε το Δ.Ν.Τ. μέσα, κάναμε μια ιστορία, ξεκινάμε έναν αγώνα αυτή τη στιγμή κατά πόσο οι δανειακές συμβάσεις που παραβιάζουν τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη μπορεί να είναι σύννομες με τη νομιμότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί η νομιμότητα η δική μας έχει γίνει λίγο κουρελού. Άρα λοιπόν αγαπητοί φίλοι, και θα κλείσω με αυτό, εάν θέλουμε να ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση δε φτάνει να καταγγέλλεις, δε φτάνει να φτιάχνεις ανακοινώσεις.

Απέναντι στην στρατηγική και στο δίκαιο των δανειστών θα πρέπει η κοινωνία να διαμορφώσει το δικό της πλαίσιο απέναντι σε αυτές τις τρεις γραμμές που είπα. Όχι στην βαλκανοποίηση του κοινωνικού μας μοντέλου που ξηλώνει το πουλόβερ και για το κοινωνικό μοντέλο της Ευρώπης και εδώ θα πρέπει να υπάρξει αλληλεγγύη αγαπητέ Πρόεδρε. Όλες οι νοτιοευρωπαϊκές χώρες με τα συνδικάτα, όπως και η νομολογία διαμορφώνεται στην Πορτογαλία, στην Ιταλία, αυτά είναι στοιχεία.

Γιατί; Γιατί οι αποφάσεις δεν παίρνονται στην Ελλάδα. Δεν είναι αλήθεια ότι οι αποφάσεις δεν παίρνονται από την κυβέρνηση; Οι αποφάσεις παίρνονται από τους δανειστές. Θέτω ένα ρητορικό ερώτημα και κλείνω. Εάν η Ελλάδα, το έλεγα και στον Πρόεδρο του ΣΤΕ και θα επαναλάβω και μεθαύριο στις 7/6 δανείζονταν με το μέσο επιτόκιο της Ευρωζώνης θα ήταν τώρα σε αυτή την κατάντια; Όχι. Εάν η λίστα Λαγκάρντ είχε μαζευτεί θα ήμασταν σε αυτή τη κατάντια; Εάν δεν είχε γίνει αυτό με το 60% των δανείων που χάσανε από τα ομόλογα, την περιούσια τους, θα ήμασταν σε αυτή την κατάντια. Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Γιατί, θα προσθέσω την τελευταία λέξη του φίλου μου κ. Ρομπόλη, με 1.400.000 ανέργους μπορεί μια οικονομία να ανακάμψει; Εγώ λοιπόν αγαπητοί φίλοι σας κοιτάει στα μάτια και σας λέω ότι αν δεν οργανώσετε τον χώρο σας και αν δεν ξεκαθαρίσετε τους στόχους δεν θα κάνετε τίποτα. Εάν λοιπόν θέλετε να παραδώσετε στην γενιά που έρχεται μια καλύτερη μέρα, θα πρέπει να ήμαστε οργανωμένοι για να φέρουμε αποτελέσματα, πέρα από ιδεολογίες, πέρα από προσωπικές επιλογές τους καθενός.

Ή την κοινωνία θα την αλλάξουμε μαζί, ή την κοινωνία θα μας την αλλάξουν και θα ράψουν το κουστούμι όπως σας είπα στην αρχή.

Σας ευχαριστώ.