background image

Άρθρα ::: Ανοιχτή επιστολή στους Νέους μας

Το πριν και το μετά

Το πριν είμαστε εμείς οι συνταξιούχοι και το μετά είσαστε εσείς τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας, τα εγγόνια μας, εσείς τα νέα παιδιά , ο ανθός και το μέλλον της πατρίδας μας, της Ελλάδας.

Εκ φύσεως αισιόδοξη, θεώρησα ότι είχα την υποχρέωση να επικοινωνήσω μαζί σας και να σας κάνω να δείτε με άλλο μάτι αυτή την γκαντεμιά που δέρνει την Πατρίδα μας.

Οι Έλληνες πάντα στα δύσκολα κατάφερναν να μεγαλουργήσουν. Λες και οι δυσκολίες τους έδιναν δύναμη, τους έκαναν να είναι εφευρετικοί και πολυπράγμονες. Δεν θα σας αναφέρω τις -στο πολύ μακρύ παρελθόν- δυσκολίες που ξεπέρασαν, θα σας αναφέρω μόνο τα τελευταία 100 χρόνια πόσες φορές "έπεσαν και σηκώθηκαν": Βαλκανικοί πόλεμοι, Α΄Παγκόσμιος πόλεμος,Μικρασιατική καταστροφή, Β΄Παγκόσμιος πόλεμος κ.λ.π.

Η μητέρα μου, όταν με έβλεπε στενοχωρημένη μου έλεγε, χωρίς να ρωτάει τίποτε άλλο:" ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται" ή "το καλό το παλικάρι ξέρει και άλλο μονοπάτι". Εγώ λέω "DUM SPIRO SPERO" ( εφόσον αναπνέω ελπίζω) και " κόντρα στον άνεμο, κόντρα στο κύμα". Πόσο μάλλον όταν η Ελλάδα, μπορεί να είναι στα κάτω της, μπορεί να μην εξάγει τίποτα αλλά εξάγει μυαλά, το πνεύμα! Εξάγει επιστήμονες!

Η γιαγιά μου, Μικρασιάτισα ούσα, μου έλεγε " να μορφωθείς, η μόρφωσιςείναι κάτι που δεν μπορεί να στο πάρει κανείς".

Όπως και στο παρελθόν αυτό το μέρος ήταν το λίκνο του πνεύματος, ο Έλληνας και κατ΄επέκταση κάθε Ελληνική οικογένεια όπου κι αν ευρίσκεται, εδώ ή στα ξένα, κοιτάζει να μορφωθεί, να μορφώσει τα παιδιά του και το χρήμα έρχεται σαν δεύτερο, σαν συνέχεια και απόρροια του πνεύματος.

Τα Ελληνόπουλα που θα διασπαρούν σε όλα τα μέρη και ιδιαίτερα στην λοιπή Ευρώπη για μια θέση εργασίας δεν θα είναι οι φτωχοί μετανάστες που λόγω της Γερμανικής κατοχής το 1950 και μετά ξενιτεύτηκαν και έφυγαν για Γερμανία και αλλού, αλλά ως επιστήμονες με υψηλό το φρόνημα της Ελληνικότητας θα περάσουν την αγάπη και το θαυμασμό για την Ελλάδα έτσι ώστε: Όλη η Ευρώπη να γίνει Ελλάδα με κέντρο αυτό το μικρό τόπο, την Πατρίδα μας, που ξέρει να επιβιώνει και στα δύσκολα και που σε αυτή γεννήθηκε η Δημοκρατία, ο σεβασμός προς τον συνάνθρωπο, η ευγενής άμιλλα (Ολυμπιακοί Αγώνες) και το πνεύμα.

Ήρθε ο καιρός και αυτοί οι νέοι που θα μείνουν στην Ελλάδα μας να πουν ένα μεγάλο "ΜΠΟΡΩ", να σηκώσουν τα μανίκια, να βάλουν στην άκρη την διχόνοια, την αναξιοκρατία και τον ωχαδερφισμό και ως φιλόπατρεις, όπως η προσφάτως αθλήτρια Πατουλίδου να φωνάξουν "Για την Ελλάδα ρε Γ.……!."

Ευκαιρίες υπάρχουν, τα νησιά μας μια ζωγραφιά με τα αυλάκια που καταρρέουν γύρω τους σαν ανοιχτές πληγές, χωρίς τις ελιές και τα αμπέλια που κάηκαν ή ξεράθηκαν από την έλλειψη χεριών. Αλήθεια που είναι οι γεωπόνοι μας και άλλοι για να τα αναστήσουν και να τα πρασινίσουν;

Ωραία τα Ελληνικά νησιά με τον ήλιο τους και το γυμνό τους τοπίο μας λένε οι λοιποί Ευρωπαίοι, αλλά γιατί τα νησιά τους είναι καταπράσινα; Μήπως θα πρέπει να το σκεφτούμε αυτό; "Για να είμαστε οι φτωχοί συγγενείς;"

Κάποτε τα νησιά ήταν γεμάτα από κόσμο, από νέους και νέες και η τσάπα ήταν Βασίλισσα και παντού ακούγονταν γέλια, χαρές και γίνονταν χοροί, γάμοι και βαφτίσια.

Καιρός λοιπόν να αρχίσουμε να φυτεύουμε, να εκσυγχρονιστούμε με νέες καλλιέργειες, με μηχανήματα γεωργικά και όχι με επιδοτήσεις για την γεωργία και την κτηνοτροφία, να αγοράζουμε σπίτια στην Αθήνα, να ανοίγουμε μεταπρατικές δουλειές, το φτηνό αγροτικό πετρέλαιο να χρησιμοποιείται σε άλλα τινά, ή να λαμβάνουμε αγροτικά δάνεια και να τα παραχωρούμε σε συγγενείς για αλλότρια εγκαταλείποντας την αγροτιά.

Να αναπτυχθούμε ιδιωτικά με επιχειρήσεις μεταξύ φίλων σε διάφορες δραστηριότητες προκειμένου να εξάγουμε τα οπωρολαχανικά μας, το κρασί μας, το λάδι μας. Να εγκαταστήσουμε σύγχρονες κτηνοτροφικές μονάδες. Να προβούμε στην δημιουργία κέντρων ερευνών υγείας, αρωματοποιίας κ.λ.π. (με την βοήθεια εταιρειών και άλλων τινών όπως συμβαίνει στο εξωτερικό), ιδιωτικών πανεπιστημίων. Καιρός να γίνει όλη η Ελλάδα σαν την Αθήνα του πάλαι ποτέ, με το δημόσιο πανεπιστήμιό της: κυψέλη για τους αρίστους της Ελλάδος και όλου του κόσμου.

Να ασχοληθούμε με τη δημιουργία κλινικών υγείας: καρδιολογικών, δερματολογικών, πνευμονολογικών με ιδιωτική συμμετοχή ιατρών της αυτής ή άλλης ειδικότητος, βιολόγων κ.λ.π.

Η περιοχή από τα Άνω Πατήσια μέχρι Πλατεία Βάθης και Πατησίων μέχρι Αχαρνών και πέρα που σήμερα είναι γεμάτη από μετανάστες, υποβαθμισμένες πολυκατοικίες και φθηνό ενοίκιο, προσφέρεται στο να μετατραπεί πολυκατοικία-πολυκατοικία με προσωπική εργασία από επιστήμονες με μεράκι σιγά σιγά σε μια περιοχή κέντρων ερευνών και υγείας, όλων των ειδικοτήτων με την ιδιωτική συμμετοχή ιατρών και άλλων επιστημόνων.

Θέλω να πιστεύω ότι όλο και κάποια σεντούκια γόνων μέσης αστικής τάξεως θα είναι κατά κάποιον τρόπο γεμάτα ακόμη έτσι ώστε να βοηθήσουν στην επαγγελματική εξέλιξη των παιδιών τους και ως εκ τούτου την περαιτέρω απασχόληση λοιπών ατόμων σαν συνέπεια εκ της δημιουργίας επιχειρηματικών μονάδων εργασίας.

Αλλά στην Ελλάδα ποτέ δεν έλειψαν και η Έλληνες ευεργέτες εντός και εκτός της πατρίδος. Καιρός λοιπόν και τώρα στις μέρες μας να κάνουν ένα βήμα μπροστά και να δώσουν μια χείρα βοηθείας στους νέους μας.

Θα ήθελα ακόμη να προσθέσω ότι δεν θα πρέπει να ξεχνάτε να λέτε "οι λοιποί Ευρωπαίοι" όπως και εγώ προανέφερα σε κάποια παράγραφο. Γιατί η Ελλάδα είναι Ευρώπη. Από εδώ ξεκίνησε ο Ευρωπαϊκός Πολιτισμός και το όνομα Ευρώπη είναι Ελληνικό. Ελπίζω λοιπόν εις αναγνώριση αυτής της προσφοράς της Ελλάδος η Ευρώπη να της σταθεί όπως οφείλει, όπως θα έκανε κάθε οικογένεια προκειμένου να βοηθήσει ένα μέλος της.

Στις προηγούμενες παραγράφους σας ανέφερα ένα-δύο ιδέες που θα μπορούσατε να πραγματοποιήσετε αλλά εσείς πιστεύω ότι θα βρείτε το δρόμο για να προχωρήσετε.

Όλοι μαζί, κανείς δεν περισσεύει. Εμείς με την εμπειρία και τα λάθη μας, που ελπίζω να μας έχουν συνετίσει, εσείς με τα νιάτα και την ορμή σας σαν νέοι. Γιατί σε αυτόν τον αγώνα για την επιβίωση της πατρίδος όλοι είμαστε χρήσιμοι και καθένας μας φυλάει Θερμοπύλες στο μετερίζι που του έταξε η ζωή.

Τελειώνω και είμαι σίγουρη ότι θα με δικαιώσετε για την αισιοδοξία και την εμπιστοσύνη μου σε εσάς. Ότι δηλαδή ξέρετε τον δρόμο για την επιτυχία και μπορείτε να διαψεύσετε τις Κασσάνδρες!

Και μην ξεχνάτε ότι: Ο "φοίνιξ" από τις στάχτες του αναγεννάται!

 

Μια Ελληνίδα Μητέρα
Συνταξιούχος